Afyon

Afyon

Afyon çiçeğinin tam tohum kapsülünün yarılmasıyla elde edilen bitki suyunun kurutulmuş hali. En çok İran ve Hindistan’da yetiştirilmektedir. Türkiye de önemli bir afyon üreticisiyken, ABD ile varılan bir anlaşma sonunda afyon ekimi 1972 yılından itibaren yasaklanmıştır. Eski Yunanlılar ve Romalılar bu maddenin etkisini bilmekteydiler. Bugünkü elde ediliş biçimiyle 2000 yıl önce Dioskorides tarafından tanımlanan toplama yöntemi arasında büyük bir fark yoktur. Afyonun tentürünün ilk defa Paracelsus tarafından hazırlanmış olduğu sanılmaktadır. Afyon tentürünün kafurulaştırılmışı ise, XIX. yüzyıldan beri kullanılmaktadır.

Tıpta ham afyon tozunun kullanıldığı yıllar artık geride kalmıştır. Bu maddenin etken unsurlarının bulunup kullanılır hale getirilmiş olması, bu gelişimin en belli başlı sebeplerindendir. Afyonda yirmiden fazla alkaloid bulunur. Bunların en önemlisi morfindir. Kodein, papaverin, noskapin ve tebain morfini izlerler.

Afyon alkaloidlerinin elde edilmesinden sonra bu formüllerde bazı değişiklikler yapılarak, tedavide yararlanılan gücünün çoğaltılması ve aynı zamanda yan etkilerinin azaltılması için çalışılmıştır. Bu çalışmalar sonunda çok sayıda yapay ve yarı yapay maddeler elde edilmiştir. Afyon alışkanlığı yeryüzünde, özellikle doğuda yaygındır.