Ardıç Ağacı

(Juniperns Coınmunis)
(2-5 metre yüksekliğinde, yaprakları ince, uzun ve sivri olan bir ağaçtır. Yaprakları, yaz kış, hiç solmaz. Devamlı olarak yeşilliklerini muhafaza ederler.
Meyvelerini aralık, kasım aylarında toplayıp, gölge bir yerde, ara sıra altüst ederek, kurutmak lazımdır. Bunların iyisi siyah, parlak ve ağır olanlardır. Bu meyveler, kozalak şeklindedirler ki, adına, halk arasında (ardıç tohumu) derler.
Hekimlikte ardıcın hemen bütün kısımları kullanılabilir. Ardıç terletici bir nebat olduğundan romatizma ve soğuk algınlıklarında faydalıdır. Sidiği söktürmek hassası dolayısıyla, vücudun derisi altında su toplamalar ve şişliklerle kendisini gösteren hastalıklarda ardıç güzel bir ilaç olur. Ayni zamanda kansızlığa karşı da iyi gelir.
Uzun süren hastalıklardan kalkmış, zayıf insanların midelerini, kalplerini ve bütün vücutlarını kuvvetlendirir. Tohumlarından yapılan (gin) adındaki içki makbuldür.
İki kısım ardıç tohumu, bir kısım adaçayı, bir kısım ayrık kökü birebirleri ile karıştırılarak, on dakika, bir litre su içinde, kaynatılır ve sabah, öğle, akşam birer fincan içilirse mide dolgunluklarına iyi gelir. Sidiği söktürür.
Ardıç tohumu nefes kokusunu izale edermiş derler.