Düztabanlık
Düztabanlık
Ayak kemerinin düzleşmesiyle ayağın alt yüzeyinin yere yaklaşması veya tümüyle yere değmesi. Normal ayakta ağırlığı topuk ve parmakların hemen gerisindeki kesim taşır. Düztabanlık arttıkça ağırlık bütün taban yüzeyine yüklenir ve ayağiın ön bölümü dışa doğru genişler. Ayağa normal kemer biçimini, ayak kemikleri ve topukta enlemesine uzanan bağların gerilimi verir. Yürürken ve koşarken ağırlığın yeri değişir ve ayak kemeri uyum yapmak için düzleşir. Düztabanlık ilerledikçe ayaklar bükülemez ve parmaklar üzerinde yükselip öne doğru sıçrama yapılamaz. Sabahlan ayaklarda ağrılar ve katılık olur.
Düztabanlığın çeşitli nedenleri vardır. Ayak tabanının ön tarafı doğuştan daha yüksek ve arkası dışbükey olabilir; ancak bu doğuştan bozukluğa az rastlanır. Ayakta durmaya başlayan çocukların hemen hepsinde yaklaşık olarak 2 yaşına kadar düztabanlık görülür; bu nedenle 3 yaşından küçüklerin tedavi edilmesi gerekli değildir. Düztabanlık uzun süren bir hastalıktan sonra veya hızlı büyümede görülen kas zayıflıklarının sonucu olarak da ortaya çıkabilir.
Ayakta çalışan kişilerin, örneğin hastabakıcıların, polislerin ve askerlerin ayak kaslarındaki yorgunluk da düztabanlığa yol açabilir. Ayak kemerindeki bu anormallik, ayağa yapılan baskının miktarından çok, baskı yapılan süreye bağlıdır. Bu nedenle, düztabanlık sporcularda çok seyrek görülür. Vücut ağırlığının artması nedeniyle ortaya çıkan kas yetersizliği de bir düztabanlık nedeni olabilir; nitekim kadınlar yaş dönümü sırasında sık sık ayak ağrılarından yakınırlar. Kemik ve bağlar bir hastalık veya yaradan dolayı, koparlarsa, bu durum düztabanlığa yol açabilir.
Düztabanlığın genellikle ayak biçiminin değişmesinden başka bir belirtisi yoktur. Ancak yaş ilerledikçe ağrı yapabilir ve bu ağrılar giderek kemik yangısı (osteoartrit) ağrılarına dönüşebilir.
3 yaşından büyük çocuklarda görülen düztabanlığı tedavi etmek yerinde olur. Kaslar ayak hareketleriyle güçlendirilir ve ayak kemerine normal biçimi verilir. Ayakkabıyı topuğuna bir parça koyarak dışa doğru meyillendirmek de yararlıdır. Düztabanlığın nedeni kas felci ise, aşık ve topuk kemiklerinin bir ekle birleştirilmeleri önerilir.
Düztabanlık, büyüklerde ancak ağrı yapıyorsa tedavi edilir. Ayak hareketlerinin ve elektrikle uyarmanın sonuç vermediği durumlarda ayak kemerine bir destek koymak yararlı olur. Kemer biçimini tamamıyla yitirmişse destek başarılı olmaz. Kemik yangısı ağrıları başladığında kısa dalgalı diyatermi, yani ayak dokularının elektrik akımı verilerek tedavisi de denenmelidir. Esnek salgılar, ağrı dindirici ilâçlar ve oturarak çalışma da yararlı olur. Son çözüm yolu olarak da bütün eklemlerin birleştirilmesi önerilir.
