İmpetigo

İmpetigo

Stafilokokların yol açtığı bulaşıcı bir deri hastalığı. Küçük çocuklar, gençler ve özellikle birbirlerine çok yakın yaşayan ve çalışan insanlar arasında yaygındır. Kamplarda, yatılı okul yatakhanelerinde ve sporcularda salgın hale gelebilir.

Vücudun herhangi bir yerinde, fakat genellikle yüzde başlayan impetigo, giderek kulaklara ve ellere sıçrar. Daha çok vücudun açıkta kalan yerlerinde görülür. Çünkü bunların, derinin hastalıklı bölümüne değme olasılığı fazladır. Deri, hastalığın başladığı yerde çeşitli görünümler alır. Genellikle yangılanır ve üzerinde sertleşerek kabuk oluşturan sarı bir madde birikir. Hastalık bazen eski bir egzama beresi üzerinde de gelişir.

Çocuklarında impetigo olduğu söylenen anne babalar, bu hastalığın kirden ve kötü alışkanlıklardan ötürü ortaya çıktığını sanarak telaşlanır ve utanırlar. Oysa bu sanı yanlıştır; temizliğe son derece dikkat eden bir insan da impetigoya tutulabilir. Çünkü stafilokoklar hemen, her yerde, deri üzerinde ve hatta solunan havada bile bulunurlar. Bu bakteriler genellikle çıbanlarda, şirpençede, arpacıklarda ve vücudun mikroplu herhangi bir yerinde yaşarlar; p_ek çok insanın burnunda bir hastalığa yol açmadan bulunurlar. İmpetigonun birkaç türüne de streptokok denilen ve boğazda yerleşen bakteriler yol açar.

Tedaviye genellikle, yüzde üç oranında tetrasiklin içeren antibiyotik bir merhemle başlanır. Hastalığın çok geniş bir bölgeye yayıldığı ve hastada yeterli direnç olmadığı durumlarda, merhemle birlikte tetrasiklin hapları da verilir.

Deride biriken kabukların düşmesi için bu bölge, ılık tuzlu suyla banyo edilmelidir. Yaraları temizleyen veya merhem süren kimse de, işi bittikten sonra ellerini dikkatle yıkamalıdır. İmpetigoya tutulan çocuklar iyileşinceye kadar okula gönderilmemeli ve öbür çocuklarla ilişkide bulundurulmamalıdır. Hasta kendi sabun ve havlusunu kullanmalı, başkalarının yiyeceklerine ve mutfak araçlarına el sürmemelidir.