Kellik

Kellik

Vücudun kıllı bölgelerinde özellikle başta meydana gelen süreğen deri hastalığı. Hastalığa mantarlar yol açar. Hastalığı oluşturan mantarların türüne göre üç çeşit kellik vardır. Bunlardan ilki asıl kellik, ikincisi mikrospor kelliği, üçüncüsü saçkırandır.

Favus adı verilen asıl kelliği meydana getiren kel mantarları (Achorion schönleini) saçlı deride yerleştikten sonra, saç keselerine geçerek burada birikirler ve kükürt sarısı renginde bir kabuk meydana getirirler. Saçlar incelir, matlaşır ve kepeklenir; fakat kopacak kadar dayanıksız bir durum almazlar. Bu tür kellik bulaşıcıdır; genellikle sadece saçlarda görülür. Gelişmesi çok ağır olup yıllarca sürer; çocuk yaşlarında yakalanılır.

Saçlı deride yerleşen mikrospor mantarları, mikrospor kelliğini meydana getirirler. Bu mantarlar saçın sap kısmına yerleşerek, saçın incelmesine ve renginin matlaşmasına yol açarlar.

Saçkıranı meydana getiren saçkıran mantarları, saçın sap kısmı içinde ve dışında yerleşerek çanakçıklar oluştururlar. Kılsız deri üzerinde ise yuvarlak kırmızı ve pullu lekelere yol açarlar. Saçlı derinin yerel yangılanması ise Tinea asbestina adını alır. Kırmızı yara izleri bırakan saç dökülmesi ile sonuçlanır.

Eskiden tedavi edilemeyen kellik, günümüzde mantar öldürücü ilaçların sürülmesi ile tedavi edilebilmektedir. Bu ilaçları uygulamadan önce hastalığın bulunduğu bölgedeki saçlar X ışınlarıyla öldürülür. Kellik çok bulaşıcı olduğundan bu hastalığa yakalanan çocukların başka çocuklarla ilişkisini kesmek ve başlarını sıkıca örten bir başlık giydirmek gerekir.