Vücut yüzeyindeki iltihapların nedeni genellikle bir salgı bezinin bir bakteri ile enfekte olması veya tıkanması ile ani olarak gelişir. Ağrı ve şişlik görülen semptomlardandır, ateş de görülebilir. Ek olarak kaşıntı, iltihabi akıntı ve halsizlik gözlenebilir.

Cildin bir kısmını çıkararak cerrahi işlem uygulanır, iltihap drene edilir. İltihabın çıkarıldığı (drene edildiği) yere tampon uygulama yapılır. Diyabeti olanların veya bağışıklık sistemi baskılanmış hastaların hastaneye yatırılmaları gerekir, hastaya göre antibiyotik uygulaması yapılır.
İyileşmenin gözlenmesi için işlemden birkaç gün sonra muayeneye gidilmelidir.

Beklenmeden kesinlikle doktora başvurulması gereken durumlar ise; iltihabın çıkarılmasından sonra görülen ateş-üşüme-titreme, artan ağrı, ağrı kesicilere rağmen ağrının geçmemesi, pansumana rağmen kanamanın durmaması, idrar yapmada zorluk, ishal, bulantı-kusma.
Tedavi uygun şekilde yapıldığı takdirde, iltihabın aynı bölgede görülme riski belirgin şekilde düşer.

Belirtileri: Gümüş renginde pullarla kaplı, deriden yüksekte, düzensiz kırmızı lekeler şeklindedir; özellikle, dizlerde ve dirseklerde olur, yüzde enderdir. Baş derisinde sık görülür, tırnaklarda da çukurlar veya kabarıklıklar yapabilir. Kaşıntı yoktur. Genellikle 7-15 yaşlarında başlar ve irsidir. Sinir sistemiyle çok yakından ilgisi vardır. En esrarengiz hastalıklardan biridir.
Tedavisi: Birçok usuller kullanılmıştır. Had devresinde steroid merhemi sarılır. Hastalığın seyrine tesiri yoktur. Güneş banyosu çok iyidir. Cildi tahriş etmekten kaçınmak lâzımdır.
Süresi: Genellikle geçer ve sonra tekrarlar. Orta yaştan sonra azalır.

Seboreik dermatit: (Uzun sürelidir; doktora gidin, 2 haftada geçer). Bu hastalık ismi çok fazla sebum (yağ) ifrazından ileri geldiğini ifade ediyorsa da aslında fazla kepeklenmeden olur. Bünyenin de rolü vardır. Bir çeşit egzemadır.
Belirtileri: Baştaki egzema yüze doğru yayılır, kaşları tutar; kırmızı, sarımtırak yağlı görünüşte lekeler meydana gelir. Kabuklar sızan sebum ile ıslanır. Kaşıntı ve yanma vardır. Ayrıca ergenlik de bulunabilir.
Tedavisi: Kükürt ve salisilik asidli merhem veya losyon sürüldükten sonra kepeklenmeyi önleyen perhize geçilir.

Seboreik dermatitin had ve sızıntılı şekli de vardır. Kısa sürelidir.
Saçkıran : (Kısa veya uzun sürelidir; doktora gidin, bulaşıcıdır, 2 haftada geçer).
Tıptaki adı: Tinca circinata.
Teşitli mantarların yaptığı bir hastalıktır.

Derinin çeşitli yerlerinde olabilir. insanlardan, kedilerden ve diğer hayvanlardan geçebilir. Okul ve ordu birliklerinde sık görülür. Kuluçka devri 3-7 gündür.

Tanınması : Ufak dairevî lekeler şeklinde olup kenarlardan ilerler ve ortadan iyileşir, böylece tipik halka şeklinde boşluklar meydana gelir. Hastalanan kısım pullu, benekli veya cerahatli olabilir; bu, mantarın cinsine bağlıdır.

Tedavisi: Günde iki defa Whitfield Merhemi sürülür ve antifungal tozlar serpilir. Tekrarlar, sıktır, bundan dolayı tedaviyi kısa kesmemek gerekir. Elbiseler dezenfekte edilmelidir. Özel tipleri:

1.            Baş derisindeki saçkıran.

2.            Kasık saçkıranı. Ekseri ayak yoluyla banyolardan geçer. Yatılı okullarda sıktır. Çok kaşıntılıdır.

3.            Sakal saçkıranı : Berber aletlerini sterilize etmeden traş etmişse bu hastalık geçebilir. Diğer bir şekli de sığırlardan geçer.

4.            Ayak saçkıranı.

Pembe döküntü: (Kısa sürelidir; doktora gidin, 6 haftada geçer). Daha çok gençlerde görülür, ilkbahar ve sonbaharda olur; ihtimal bir virüs tarafından yapılmaktadır.

Belirtileri: Bütün vücuda yaygın mercimek büyüklüğünde, deriden hafif yüksek üzerleri, soyulan pembe kenarlı lekeler belirir. Genellikle döküntü ortaya çıkmazdan günlerce ve hatta haftalarca önce «haberci leke» denilen bir leke belirir. Fazla kaşıntı olmaz. Tedavisi: En iyi tedavi, hastalığı kendi haline bırakmaktır. Kalamin losyonu kullanılabilir. 6-8 haftada iyileşir. Tekrarlaması çok enderdir.

İktiyoz: Deri kuruluğu : (Uzun süreli).

Doğuştan olur. Deri kuru ve pulludur, bazan egzamalaşır ve çatlar. Tedavisi yoktur, ancak ergenlikten sonra daha fazla ilerlemez. Yağlayıcı kremler deriyi yumuşatır, sıcak banyo ve nemlendirici kremler de derinin kurumasını önler.

Pullanma yapan hastalıklar :

Normal ve hassas deriler: Sert sular ve sert hava.

Kızamık: Kızıl ve diğer ateşli hastalıklardan sonra çok zaman yüzde pullanma ve soyulma görülür. Egzama : Sulanma mevcuttur. Lupus eritematosus.

Ayak parmakları arasındaki mantar hastalığı da bazen soyulma yapabilir.

Bunlar derinin bu kısmına çirkin bir görünüş verirler.

Bunlardan başka, daha bir takım ergenlikler, meselâ başın saçlı kısımlarında çıkanlar vardır. Ergenlikleri yapan sebeplerden en ehemmiyetlisi bünyedir. Onun için gençlerin ilk kendilerini bilme çağlarında çok görülürler. Adlarına bile, bundan dolayı ergenlik denilmiştir.

Kadınlarda âdet veya âdetten kesilme zamanlarında daha ziyade görülürler.

Bazı mide ve barsak bozuklukları ile fazla yorgunluklar da ergenlikler yapan sebepler arasındadır.

İlâçları çok kullananlarda, bu ilâçların tesirinden dolayı, ergenlikler görülebilir.

İç salgı bezlerine ait bozuklukların ergenliklerin hasıl olmasında büyük rolleri vardır.

Tedavisi:

Ergenlikler türlü türlü oldukları için tedavi , yolları da çok ve karışıktır. Her vakada, yerine göre, dışardan deriye sürmek veya ağızdan almak veyahut enjeksiyon yapılmak üzere bir sürü ilâçlar vardır.

Herşeyden önce bünyeyi düzeltmek için perhize dikkat etmek lâzımdır: Mide ve bağırsakta tahrişler yapacak, karaciğeri yoracak ve gaz hasıl edecek gıdalar, biberli, baharlı, ekşili, turşulu maddeler ve alkol kesilecektir. Ara sıra hafif sürgün ilâçlar ile bar sağı. temizlemek lâzımdır.

Balıkyağı, arsenik, bira mayası, demirli ilâçlar kullanmak fayda verir. Bazı ergenliklerde, sivilceler üzerinde, iltihap yapan cerahat mikroplarını laboratuarlarda üreterek, bir takım özel usullerle, hastanın kendi mikroplarından yine kendisine bir aşı hazırlayıp onu hastaya şırınga etmek suretile yapılan (aşılama tedavisi) inden çok fayda görülmüştür.

Dışarıdan sürülmek üzere verilecek türlü türlü merhemler vardır. Bunların içinde, yerine ve hastasına göre, (kükürt, ichtyol, Acide salicy-lique, cıva, ardıç katranı) gibi ilâçlar bulunur.

Bunlardan başka ergenliklerin bir kısmına masaj ve elektrik tedavileri yapılmak lâzım gelir. Ergenliklerin çeşidine göre faydalı bir ilâç ve tavsiye alabilmek İçin, bir deri hastalıkları uzmanına baş vurarak onun vereceği ilâçları kullanmak, yapacağı tavsiyeleri dinlemek en yerinde bir tedbir olur.

TEDAVİ:
Çok çıban çıkaran insanların her şeyden önce, iyi bir muayeneden geçirilerek bütün vücutlarının incelenmesi şarttır. Sidik ve kan tahlilleri yaparak şeker hastalığı mevcut olup olmadığını da araştırmak lâzımdır.
Derinin üstünde bir çıban baş verir vermez, ilk günlerde, bunun üzerine hafif bir tentürdiyot sürmek veya alkol pansumanı yapmak sayesinde çıbanın büyümesine engel olmak ve onu olduğu yerde söndürmek mümkündür.
Bazı defa sıcak su ile yapılacak pansumanlar büyük fayda verirler.
Bütün bunlara rağmen çıban gerilemez, şişer ve cerahat hâsıl ederse ufak bir ameliyat ile onu açtırarak içindeki cerahati boşaltıp iltihabın, bir an önce, zail olmasına çalışmak lâzımdır.
Çıbanların üzerine konmak için tertip edilmiş, içinde bir takım mikrop öldürücü ilâçlar ihtiva eden, türlü türlü merhemler kullanılabilir.
Bugünkü hekimliğin elindeki (sulfamid) ve (Penicilline) gibi ilâçlardan çibanlarm tedavisinde, büyük faydalar sağlamak mümkündür.
(Sulfamid) her ağızdan verilebildikleri gibi, dışarıdan kullanılabilecek şekilde hazırlanmış olan (Sulfamid tozları) ile cerahatli çıbanlara yapılacak pansumanlarla yaranın çabucak kapanmasına yardım etmekte mümkündür.
Çibanın cerahatinden bir damla alıp bunu laboratuarlarda, mikrop üretme yerlerine ekerek, arızayı yapan mikropları ortaya çıkarmak ve bu mikroplardan hastaya bir aşı hazırlayarak şırınga etmek gibi biyolojik usuller vardır. Bu tedavi usulü bazı hastalarda faydalı neticeler vererek onu, az zamanda, çıbanlarından kurtarabilir. Eski hekimler çıbanlara sebep olan zehirleri bağırsaklarda aradıkları için, çok çıban çıkaranlara, günde iki üç kahve kaşığı, (bira mayası) içmeyi tavsiye ederlerdi.
Penicillin gibi bazı küf ve mayaların cerahat yapan mikroplar üzerine özel bir tesir yaptıkları anlaşıldıktan sonra, çıban tedavisinde bira mayasının rolü bugünkü hekimliğin de dikkatini çekecek bir hâdise olsa gerektir.

Çiller, deri üstünde intizamsız bir şekilde serpilmiş, büyük küçük, bir takım lekelerdir. Renkleri sarı esmerimtraktan siyaha kadar değişir.
Çiller, vücudun her yerinde olabilirlerse de, en ziyade, yüzde, boyunda, kol ve ellerde elbise ile örtülü olmayan yerlerde hâsıl olurlar. Çillerin birçok sebebi vardır: Bunların içinde gebelik en meşhur sebeptir.
Gerçekten gebelik sırasında, bazı kadınların yüzünü, maske tarzında, çiller, lekeler kaplar. Bunlar gebelik müddetince devam edip sonra geçerler.
Güneş ışıklarının tesiri, bir takım kansızlıklar ve iç salgı bezlerinin bozuklukları hep deri üstünde çillerin çıkmasına sebep olurlar.
Çillerin ortaya çıkması, derideki renk yapan hücrelerde husule gelen bozukluklardan ileri gelir.
Çiller, en çok, çocuklarda, gençlerde, sarışın ve lenfatik bünyeli insanlarda görülürler. Çiller yaz ve bahar aylarında fazlalaşırlar.

TEDAVİ:
Çillerin tedavisi, onların sebeplerine göredir. Çillere fazla güneş ışıkları sebep oluyorsa, başta geniş kenarlı, bir şapka taşıyarak, yüzü ve boynu güneşten korumak lâzımdır.
Bazı çiller üzerine hafif (tentürdiyot) sürmek iyi gelir.
İçinde (Ardtç katranı) veya (kükürt) bulunan merhemler fayda verir. (Potasse) veya (Borax) lı yumuşak sabunlarla yüzü yıkamaktan, (oxygen) li suyu havi losyonlarla çiller üzerine hafif friksiyon yapmaktan istifade edilmiştir.
Bu ufak tedavi ve tedbirlerle çiller geçmezse o zaman hekime başvurmak zarurî olur.

Baştan, ufak bir kaşınma ile, buralar daha sonra bu sarı su cerahatli bir hale gelir. Ufak kabarcık çatlar. İçinden çıkan cerahatli sarı su orada donarak, bal peteği gibi, sarımtırak ve içi göz göz olan bir kabuk yapar. Bu suyun içinden çıkan mikroplar, yüzün diğer yerlerine sürülürse çakma oralara da bulaşır. Bu suretle yüzün birçok yerinde, ufak ufak yaralar şeklinde, çakma yaygın bir hal alır.
Çakma hastalğı, en çok, çocuklarda görülür. Büyüklerde olması nadirdir. Çocuğun bünyesinin müsait olmasının da bu işte tesiri vardır.

Çakma bulaşıcı bir hastalıktır. Yüzünde çakma yaraları olan çoçuklarla oynayan arkadaşları da bu hastalığa tutulabilirler. Yüzdeki çakma yaraları iyi tedavi edilmezse mikroplar derinlere kadar giderek azgınlaşırlar. O takdirde, ihtilât olarak, Abseler hâsıl olabildiği gibi o yakındaki lenfâ boğumları da şişebilirler.
Çocukların dış kulaklarında ve yüzlerinde yaygın iltihaplar, Ekzemalar ve hattâ yılancık gibi hastalıklar olduğu da vardır.

TEDAVİ:
Çakmada, yaraların üstünde hâsıl olan kabukları, sıcak (asitborikli su) ile veya (sıcak papatya suyu), (nişasta lapası) gibi yumuşatıcı ilâçlarla, düşürmeli, kabuklar düştükten sonra, yaralar üzerine (Asidborik), (Oxyde de zinc), (Cıva oxydleri) gibi maddeleri havi merhemler sürmelidir. Son zamanlarda ortaya çıkan (sulfa-mid) ilâçlarının tozları çakmada gayet iyi gelmektedir.
Çakma, bir bünye hastalığı olduğu için bu hastalığa tutulan çocukları iyi beslemeli, iyi havalı yerlerde yaşatmalı, bunlara (balıkyağı), fosforlu, iodlu ilâçlar vererek vücutlarını kuvvetlendirmiye çalışmalıdır.
Çakmanın başkasına bulaşmaması için çakmalı çocuğu sağlam çocuklarla, mümkün olduğu kadar, temas ettirmemeli, çakma geçinciye kadar okula göndermemelidir.

Bugün, bunlar yerine hekimlik bilgilerinin icaplarına göre kurulmuş, miskin ayırma evleri vardır. Burada miskinler devamlı bir tedaviye tâbi tutulurlar. Cüzam hastalığı son zamanlarda azalmış olmakla beraber, bütün dünya üstünde, gene tek tük vakalar halinde görülmektedir.

Mikrop, cüzam (miskin) hastalığına tutulmuş olanların burunlarından akan sümük içinde çok bulunur.
Hasta insandan sağlam insanlara temas volile geçtiği muhakkaktır. Karı, koca, baba, ana ve evlât gibi biribirlerile çok yakından ve çok sıkı bir surette temasta bulunan insanlar arasında, bir tanesi bu hastalığa tutulmuş olursa, bu sıkı temas dolayısı ile, hastalığıı ötekilerine de bulaştırabileceğine hiç şüphe yoktur.
Vakalar, en ziyade, böyle birebirine yakın insanlar arasında görüldüğü için, bir zamanlar, cüzam hastalığının irsî olduğu bile söylenmiştir. Fakat bu telâkki doğru değildir. Mikrop alındıktan sonra uzun bir müddet hastalık ortaya çıkmaz. Gizli kalır.

Bu hastalığın kuluçka süresi (tefrih devresi) uzundur. Mikrop alındıktan (20-25) yıl sonra hastalığın başladığı vardır.

Hastalık ufak tefek kırıklıklar, baş ve vücut ağrıları ile başlar. Hastanın burnunda geçmek bilmeyen inatçı bir nezle hâsıl olur. Burnundan devamlı olarak sulu bir sümük a-kar ve bu nezle uzun yıllar devam eder.
Daha sonra, yüzde, kollarda, ellerde, bacaklarda ve vücudun birçok yerinde esmer siyahımtırak renkte bir takım lekeler belirir. Bunlarda kaşıntı, karıncalanma ve gittikçe ziyadeleşen bir duygusuzluk (hissizlik) hâsıl olur. gün geçtikçe bu lekelerin yerleri sertleşir. Oralarda, ufak ufak, bir takım sert boğumlar peyda olur. Bu boğumların olduğu yerlerde kıllar dökülür. Yüzde meydana gelen boğumlardan dolayı kaşlar, bıyıklar ve sakallar dökülürler. Kılların dökülmesi, kaşlarda, burunda, dudaklar, çene ve kulaklarda bir sürü boğumlar olması hastanın yüzüne özel bir görünüş verir.

Bu çehre bazıları tarafından bir (aslan çehresi) ne benzetilmiştir. Hastalar, yavaş yavaş, zayıflarlar. Sararır, solar, kansızlığa düşerler. Bu zayıflama üzerine verem, frengi, yılancık, zatürree.. gibi başka hastalıklardan birisi de katılacak olursa hasta günün birinde ölüme sürüklenir, gider.

Bazı hastalarda hâsıl olan sert boğumlar yalnız deri üzerinde kalmaz, ağzın içinde, dilde, boğazda, burunda ve gözlerde de kendini gösterir. Buralarda çıkan yaralar, tıpkı verem ve frengi yaraları gibi, etraflarındaki dokuları ve organları yiyip kemirir, harap ederler.

Hastalık, yavaş yavaş, ilerler. Hastanın vücudunda hissizlik ve uyuşukluklar hâsıl olur. Hasta gittikçe zayıflayarak düşkün bir halde ayakta dolaşır. Bu suretle hastalık uzun yıllar sürer gider.
Hastalığı anlamak için hastanın yüzünün aldığı özel görünüşe dikkat etmek lâzımdır. Deri üstünde sert boğumların hâsıl olması,kılların dökülmesi, bazı yerlerde lekeler ve duygusuzluklar olması hastalığı gösteren belirtilerdendir.

Hastaların burun ifrazlarından bir damla alınarak bir cam üzerine yayılacak ve lâboratuarlarda bir takım özel usullerle boyanıp mikroskop altında incelenecek olursa hastalık basillerini görüp tanımak ve hastalığa kesin teşhis koymak mümkündür. Bundan başka yüzde ve vücutta beliren sert boğumların içinde de mikrop vardır. Oraları bir iğne ile delip çıkacak olan kanlı ifraz, ayni usullerle boyanıp incelenirse, burun ifrazlarında olduğu gibi, hastalık mikroplarım bulmak ve görmek kabildir.

TEDAVİ
Cüzam (Miskin) hastalığına tutulanları, sağlamlardan ayırarak tedavi etmek lâzımdır.
Bu gibi hastaları vaktinde tanıyarak ayırmak çok lüzumludur. Çünkü bu gibi hastaların, iyi oluncaya kadar, ekmekçilik, sütçülük, yoğurtçuluk, kasaplık, sebzecilik., gibi gıda satıcılığı yapmalarına müsaade etmemek lâzımdır.

Esasen bunların sağlamlarla temas edip onları bulaştırabilecek sanat ve meslekleri yapmaları doğru değildir.
Cüzam hastalığına tutulanların çocukları olursa bunlar doğar doğman ana ve babalarından ayrılmalıdır ki, hastalığa tutulmasınlar.
Hastaların odaları, eşya, çamaşır ve mendilleri, yemek kapları sıkı bir temizliğe tâbi tutulmalı ve dezenfekte edilmelidir.

Hastalığın biricik ilâcı (Şolmogra yağı) dedikleri maddedir. Bütün cüzam ilâçlarının esasını bu madde teşkil eder.
Bu ilâç hastalara, türlü türlü şekillerde, tatbik olunabilir.

CÜZAM MİKROBU:
Cüzam hastalığının mikrobu ufak bir çomakçıktır. İlk defa (Hansen) adındaki âlim tarafından, (1873) yılında, hastaların burun ifrazlarında görülüp keşfedilmiştir.
Bu mikrop, verem mikrobuna çok benzer ve ona yakın olan mikroplardan birisidir.
Hareketleri yoktur, kolay boyanmazlar. Lâboratuarlarda bunları boyamak için özel usuller ve boyalar kullanılır. Lâboratuarlarda bu mikrobu, mikrop ekim yerlerinde üretmek şimdiye kadar mümkün olamamıştır. Hastaların sümüklerinde ve vücutlarında hâsıl olan sert boğumlar içinde bulunur. Bir damla sümük bir cam üzerine yayılarak boyanır ve mikroskop altında incelenirse cüzam mikroplarının, ufak çomaklar halinde, kümeler teşkil etmiş oldukları görülür. Verem mikrobundan daha kısa ve uçları sivri mikroplardır.
Bu mikroplar hastaların burun ifrazlarında (sümüklerinde) ve vücutlarında hâsıl olan sert ufak ve deri dokusu içindeki boğumlarda bulunduklarından bulaşma, çok defa, hasta ile sıkı bir temas neticesi husule gelir.
Cüzam mikropları, verem mikrobuna benzeyen, ufacık bir takım çomaklardır.

Fakat son zamanlarda Amerikan ve İngiliz hekimlerinin tetkikleri göstermiştir ki, İsveç ve Norveç gibi, kuzey memleketlerin denizlerinde yaşayan bazı balıklarda tıpkı cüzam basiline benzeyen mikroplar vardır. Bunların hakikî cüzam mikrobu olmaları ve balıklarda da hastalık yapmaları ihtimali kuvvetli görülmüştür.
Bu görgüye dayanılarak bu gibi balıklarla temas eden insanların cüzam hastalığına tutulmak tehlikesine maruz kaldıkları sanılmaktadır. Şu halde bulaşmada balıkların bu rolünü de hesaba katmak lâzımdır.

Güneş kumda %15, karda ise %80 oranında yansımaktadır. Bu nedenden dolayıdır ki koruyucu kremleri hem güneşli yaz günlerinde hem de yazın bulutlu havalarda kullanmak gereklidir. Çünkü bulutlu havalarda bile güneşin ulltraviole ışınlarının %80′i bulutları geçerek bizleri etkilemektedir. Güneş ışığı yazın önemli bir malzeme olduğundan, açık havada bulunmak kişiye, yazın sağlıklı parlaklığını aldığı hissini verebilir. Ancak bu kesinlikle sağlıksız güneş yanığından başka bir şey değildir. Amerikan Dermatoloji Akademisine göre insanların büyük bir çoğunluğu 20 yaşından önceki dönemde, daha çok güneş ışığına maruz kalmaktadırlar. O nedenden dolayı özellikle çocukluk yıllarındaki güneşe maruz kalmanın zararları çok iyi bilinmelidir. Eğer çocukluk döneminde çocuklarınızın narin cildini güneşten koruyacak olur iseniz onların deri kanseri ve çabuk yaşlanma riskini azaltmaya yardımcı olabilirsiniz.

Güneş yanığına Uv A ve Uv B dediğimiz ultraviole ışınlar sebep olur. Açık tenli çocukların güneşte yanma riski daha yüksek olduğu bilinmekle birlikte, koyu tenli çocuklar dahi, eğer güneşte yeterince uzun süre kalacak olurlarsa
yanabilirler. Güneş yanığının hemen ardından ciltte meydana gelen zedelenme sonucu ödenen bedel, uzun vadede ödenecek olan bedelin yanında önemsenmeyecek kadar küçüktür. Çünkü güneş yanığı ve aşırı bronzlaşma sonucu: İleride habis melanoma, basal hücreli karsinoma ve sukuamoz hücreli karsinoma gibi çeşitli formlardaki cilt kanseri oluşabilir. Kırışıklık, benek oluşumu ve beyaz lekeler gibi bazı erken yaşlanma bulguları ortaya çıkabilir. Yaşına bakılmaksızın her çocuk, sabah saat 11:00 ile öğleden sonra 15:00 arası mutlaka güneşten uzak durmalıdır. Çünkü zararlı ultraviole ışınlarının 2/3′ ü bu zaman diliminde saçılır.

Plonidal Sinüs, kuyruk sokumu bölgesindeki çukura düsen kılların derideki deliklerden veya ter bezi agından cilt altına geçerek apse, fistül ve kistler olusturmasıdır. Kıllar deri altına girdikten sonra vidalama hareketi ile ilerler. Bu kıllar ile
cilt altına bakterilerde girerek mikro ve makro apselere sebep olurlar. Koksigo bölgesindeki (kuyruk sokumu) bu hastalık çok oturarak is yapanlarda (bilgisayarcılar – soförler) sık olustugu görülmüstür.16 – 35 yas arası kıllı erkeklerde daha çok görülür.Kuyruk sokumu ve anüsün arka yukarı kısmında kasıntı, akıntı,çamasırların kirlenmesi, sert kitleler görülür. Bazen siddetli agrı ve atesle seyreden apseler meydana gelir. Tedavi edilmedigi takdirde rektuma, kalçalara kadar füstulize olabilir. Alternatif tedaviler varsa da tedavisi cerrahidir.

Sivilcelerle tanımlanabilen bir deri hastalığıdır. Genellikle buluğ çağında ya da hemen ardından görülür ama sekiz yaşlarında da başladığına tanık olunmakdadır. Bazen bebekleri de etkiler. Buna bebek aknesi denir.
Bazı durumlarda akne yetişkinliğe dek sürebilir. Yeniyetme çağındakilerin çoğunda akne olur, ama etkisini en aza indirebilecek çeşitli tedavi seçenekleri vardır.

Akne yağ üreten bezlerin hastalığıdır.Aknenin çikolatadan ya da pislikten kaynaklandığı artık masal olmuştur. Sebum adı verilen yağ kıl ve derinin yağlı olması için yağ bezleri tarafından üretilir. Bezler androjen denilen cinsiyet hormonlarınca kontrol edilir. Buluğ çağında yağ üretiminin artması yağın doğal olarak geçtiği kanalların tıkanmasına neden olur. Sonuç olarak, bakteri ve ölü deri hücreleri birikerek sivilceleri meydana getirir. En çok yüz bölgesi etkilenir ama boyun, sırt ve göğüste de çıkabilir.
Akne iltihaplı ya da iltihapsız çeşitli lezyonlardan oluşur, ve lezyonlann sayısına ve çeşidine bağlı olarak hafif, orta ve ağır şiddette olabilir. Siyah ya da beyaz uçlu lezyonlar iltihapsızdır. Siyah uçlular ince bir yağ tıkacı ve melanin pigmentinden oluşur — siyahlık kir değil melanindir. Beyaz uçlular deri rengindedir. İltihaplı lezyonlar cerahat içerir ve kırmızı lekeler (papul), sarı lekeler (püstül), nodul (büyük, derin iltihaplı lekeler) ve kist (sıvı ile dolu kesecik) biçimindedir.

Az sayıda hafif iltihaplı lekeler hafif akne olarak kabul edilir. Daha çok iltihaplı leke orta akne, daha sonra iz bırakabilecek olan çok sayıda leke, nodul ve kist şiddetli akneyi gösterir.

Akne Tedavisi

Hafif akne için benzoil peroksit ya da retinoid (A vitamini türevleri) içeren jel ya da losyon benzeri iltihap önleyici ya da anti bakteriyel preparatlar yeterlidir. Bunlar akneyi geçirmezse topikal antibiyotikler verilebilir. Orta şiddette akneyi topikal antibiyotikler geçirmezse sistemik antibi- yotikler yazılır. Şiddetli akne yaşayan kız çocuk ya da kadınlar için cilt hekimi anti-androjen ya da kontraseptif preparasyon önerebilir. Oral isotretinoin güçlü bir anti-akne ilaçtır, ancak yan etkileri olabilir.
Çocuğunuzda  üç aylık bir tedavi sonucunda iyileşme görülecektir. Şiddetli aknede 12 aylık bir tedavi gerekebilir.

Şiddetli akne
Sırtta oluşan bu kırmızı lezyonlar, pek de sevinçle karşılanmayan, bir olayTh belirtisidir; evet çocuğunuz artık buluğ çağına girmiştir.