Yutma Güçlüğü

YUTMA GÜÇLÜĞÜ (DISFAJI)

Yutma sırasında duyulan güçlük veya rahatsızlık; lokmanın “takılıp kalması” hissi şeklinde tanımlanabilir.
Disfaji, globus histerikus denilen nörotik (ileri sinirli) kişilerde rastlanan yutamama veya yutkunamamadan farklıdır. Nörotikler yutma işlevi dışında da boğazda bir kitle veya ağırlık varlığını ifade ederler. Bu şikayetleri genelde sinirlendikleri zaman artar. Bu durum gerçek disfaji ile karıştırılmamalıdır. Gerçek disfaji daima ciddi bir hastalığın belirtisidir. Bu nedenle disfajiden şikayet eden hasta iyi değerlendirilmelidir. Disfaji uzun sürer ise hasta devamlı zayıflar. Disfaji yemek borusunun kendisini ilgilendiren bütün fonksiyonel ve organik hastalıklardan başka ağız ve boğaz yutağın birçok iltihabi, infeksiyon, sinir-kas bozukluklarında, göğüs boşluğu içindeki organ ve yapıların hastalıklarında (tüberküloz, apse, .kalp zarlarının iltihabı, plörezi za-tülcenp, tümörler, ana atar damar genişlemesinde) görülebilir.

Bunlar arasında bizi en çok ilgilendiren yemek borusu hastalıklarından yutma güçlüğüdür. Kırk yaşını geçmiş, yutma güçlüğü olan kişilerde (özellikle erkeklerde) öncelikle yemek borusu kanseri düşünülerek tetkike alınmalıdır. Başlangıçta lokmalar geçerken hafif bir ağrı veya takılma hissi alınır. Bu yutma yakınmaları artıp azalabilir. Hatta yumuşak diyet alındığında yutma güçlüğü kaybolabilir. Önceleri katı gıdalara karşı oluşan yutma güçlüğü giderek artar ve hasta su dahi içemez duruma gelir.

Yutma güçlüğü olan bir hastadan iyi bir anemnez (hikaye) alınarak dahili muayene ve buna ilaveten nörolojik muayene, ağız ve yutak muayenesi yapılmalıdır. Daha sonra yemek borusu, mide-bağırsak, röntgen, endoskopik tetkiki ve EKG yapılmalıdır.